Ona Gözüm Gibi Baktım

Bir şeyler yazma ihtiyacı duyuyordum epeydir. Hem belki şifa olur umuduyla hem de "bak senin de elinden bir iş geliyor, o kadar beceriksiz değilsin," diyebilmek için. Bunu diyebilmeye çok ihtiyacım var çünkü neye elimi atsam sanki ellerim onun için yaratılmamış. Ellerimle tamamlanacak o fotoğrafı sanki hala bulamamışım. İçime bazen böyle bir fotoğrafın hiç çekilmeyeceği, tüm karelerin ellerim olmadan da tastamam olduğu yönünde bir his sızsa da... Yaradanın benimle bir muradı olduğuna, cismimle bir şey kastettiğine eminim. O muradı hala bilemesem de, bulamasam da eminim. Abesle iştigal etmez ya, haşa. 

Oturdum, yazmaya çalıştım. Neyi yazacağım hususunda herhangi bir fikrim yok. Önceden meramımı konuşarak anlatmakta güçlük çekiyordum. Şimdi yazmakta da güçlük çekiyorum. Dahası, meramımı önce kendim anlamakta... Elbette, yazmak şifa ama neye? Ne hissettiğini, neye çare bulmak istediğini bilemeyen biri ilacı da kendi tayin edemiyor. Bir doktor gerekiyor burada. "Evladım; senin derdin bu, çaresi de şu" diyecek. Çareye de elinden tutup götürecek bir doktor. Kapısını tıklatacağım o doktora henüz rastlayamadığım, rastlasam da hemen yitirdiğim için tüm cerahatimle kendim uğraşıyorum. Bu uğraşı yeni de değil üstelik. Uğraşım yeni olmayınca belki şimdiki ağrıya benzer bir şey daha önce de çekmişimdir diye eski yazılarıma baktım. Okuduklarımdan anladığım kadarıyla, sanırım hep aynı yerim sancıyor. Acı, hep aynı yerden nüksediyor. Yazarak pansuman yapıyorum ama geçici. Bir bilen görse... Ya da ben bir bilene erişsem. 

Olsaydı, gelseydi, ah bir görseydi'lerle bu iş yürümüyor. Böyle yürümediğini anladığımdan beri, gözü her yarama ilişiyor gibi olanın yanına şöyle bir sokuluyorum. Yine bir halden anlayan bulur gibi oldum, diyorum. Bulur gibi olmak başta sıcak bir his verse de yanıldığını anlamak hiç bulamamaktan da beter. Böyle durumlarda yaramla geçinip gitmek, kimseyi ona iliştirmemek en sağlıklısı diyorum. Diyorum ve yine bir pansumanı daha yazarak yapmışım. Yapa yapa tecrübe kazanmayı umuyordum ama sanki her tedavim bir öncekinden daha vahim. Belli ki ben bu işi yek başıma kotaramıyorum. Ya şu yarayı al ya hekimi gönder. Değil mi Kadir ü Vehhab şanlı hükümransın.